maandag 5 december 2016

6 tips om de proefwerken te overleven! #bymamasoet

Lieve schatten, u weet het al langer: ik ben niet meteen het rustige type. 't Is al wat gebeterd, dat wel, maar ik zou zeg maar liever een lesje aerobics volgen dan mijn evenwicht in de yoga te moeten bewaren. (En ook dat is overdreven, want nog liever kampeer ik in mijn zetel. Iets met lui en moe...)

Nu zijn er periodes in het jaar waarin ik er keigoed in slaag om de rust ten huize Het Nest te bewaren. De eerste drie weken van de grote vakantie. Paasmaandag. Elke zaterdag na 18 uur als we naar Belgium's Got Talent en retard kijken. De zondagmorgen tussen 7 en 8. Ik zeg maar wat...

Er zijn ook traditioneel drukke periodes. Dan komen we thuis na zessen en moet er precies nog een half dagdeel beginnen. Met eten, drinken, baden, verbeteren, huiswerk afwerken en meer zulks. Of staat er tussen 17 en 19.30 uur nog een voetbaltraining op het programma. En een lesje woord. O, en ik denk dan nog eens naar de vioolklas te moeten...

Nu  spreek ik nog niet over de komende weken, met proefwerkavonden!
Omdat ik mijn eigen stressbarometer voelde stijgen en ook het gedrag van het studerend Nest begin te kennen, testte ik de voorbije weken enkele tips en tricks uit. Met levende proefpersonen, aka mijn kinders.

Klaar voor 6 tips voor een relaxte(re) proefwerkperiode?
Hier gaan we!

1 Leg alle planningen samen
Ik lijk een open deur in te trappen, maar als je als mama weet wat er te gebeuren staat, kun je de dingen een beetje logisch(er) sturen. Zo is het niet aangewezen en al zeker niet ideaal dat er op 1 avond 2 kinders elk een powerpoint moeten maken. Aan dezelfde computer. Een goeie planner houdt daar rekening mee en laat kind A op woensdagmiddag en kind B op woensdag na 16 uur aan de pc werken. Zo er is geen discussie en weet iedereen waar hij zich aan moet houden.

2 Profiteer van de studie
Ik heb van mijn hart een steen moeten maken, maar sinds de dochter in de studie blijft, heb ik elke avond een vol uur om met de zoon samen te zitten. Dat doen we in de loop van het schooljaar ook zo, maar dan is mijn hulp hier thuis niet echt nodig. Rekensommen en woordpakketten kun je perfect uitschrijven terwijl je mama -zeg maar- pompoensoep maakt.
Studeren en uit het hoofd leren blijken moeilijker te liggen. Want leren hoe je moet léren blijkt toch een heus karwei te zijn... en net ook heel gezellig, zo samen aan tafel. Een ietsiepietsie quality time... counting my blessings!

3 Schakel stoorzenders uit
"Jack! " zie ik u denken. "Wat gebeurt er dan met Jack?"
Een kleuter entertainen terwijl je je in de gemeenteraadsverkiezingen en de taken van het schepencollege aan het verdiepen bent, dat is toch geen evidentie. Maar... sinds vorige week hebben wij daar iets op gevonden! (Voor de pedagogisch verantwoorde freaks: lees nu niet verder en spring meteen naar mijn puntje 4.)  Onze oplossing voor een té enthousiast rondhollende kleuter is goedkoop en erg efficiënt: we laten hem een film kiezen en die bekijkt hij dan met een koptelefoon op. In absolute stilte. In de zetel. En wij zien hem en hij ziet ons (maar toch vooral ook zijn film).  Maar hij hoort ons niet en wij horen hem niet.
Hoera voor koptelefoons en stille kleutertjes.

4 Maak een klik in je hoofd
Jouw werk kan nu eventjes niet. En al heb je vierentwintig toetsen te verbeteren, wil je nog een leerstofoverzicht of een nieuw proefwerk maken, het zal moeten wachten.
Net zoals de strijk, de was, het stofzuigen en die grote wasmand die staat te pruttelen om geleegd te worden. Als je écht efficiënt wil werken, dan stel je die zaken uit. Het komt er toch niet van, je krijgt stress en zenuwen omdat je maar half zoveel kan doen als je oorspronkelijk gedacht had, je geduld raakt op en je snoezige boontjes zijn de dupe. Terwijl zij eigenlijk gewoon wilden dat je 100 woordjes dicteerde of de zintuigen en het zenuwstelsel met hen doornam.
En als je vent ongemakkelijk en vervelend gaat doen omdat-ie zijn avondeten niet direct krijgt, stel dan voor dat hij een pakje friet gaat afhalen. Iedereen content!

5 Ken je sterktes!
Als je zelf geen zinnig woord kunt zeggen over staartdelingen of het uitschrijven van de lange rij bij sommen en aftrekkingen, dan doe je er beter aan te zwijgen. Ben je echter een specialist in de werking van het oor, de aanleidingen tot de eerste wereldoorlog of kun je keigoed en klaar en duidelijk uitleggen wat de vurige tongen voor de apostelen betekenden, hou je dan vooral niet in. Een andere, nieuwe uitleg kan wonderen doen. En laat je niet vangen: als je vent een Fransman is, dan is er niemand anders beter aangewezen om les conversations met je kinders te oefenen. Wat hij ook mag beweren!

6 Zorg dat de hele omgeving rust en gezelligheid uitstraalt
Als het studeren voorbij is, dan is het tijd voor iets helemaal anders! Een kerstboom, bijvoorbeeld. Verse chocomelk en zelfgebakken koekjes. ("Mama, wat maak jij daar? Heel mijn kamer ruikt lekker!") Ik kocht ook 3 nieuwe grappige kussens voor in de zetels en haalde gezelschapsspelletjes naar beneden. Er staan 2 flesjes badverf van de Hema in de badkamer. En een waterpistooltje. We steken 's avonds de kaarsjes aan en eindigen met z'n vijven samen in de zetel onder onze dekentjes.

En weet je wat de sfeer er ook altijd weer in brengt?
Een goeie mop.
Van Jantje die op 't wc zat.

Nog even op de tanden bijten... misschien met onze tips...!



zaterdag 3 december 2016

Op de groei

't Is zoals Bart Peeters het zo mooi zegt...

"Voor je het goed beseft
staat hun bestaan in volle bloei
Dochters worden dames
je koopt ze op de groei"

11 jaar geleden,
het lijkt alsof dat gisteren was!






maandag 28 november 2016

Mamasoet hartje Thanksgiving!

Echt, ik heb een gloeiende hekel aan Amerikaanse brol. Altijd al gehad.
Hier dus geen Halloween, geen pompoenengekte en geen gespook.
Met vette hamburgers kun je mij ook niet plezieren.
Ik dronk meer dan 10 jaar lang geen druppel Coca Cola company en de vleesindustrie van de Amerikanen kan mij ook helemaal niet bekoren.
Bij al wat een beetje naar de States ruikt, denk ik al snel aan commerce en groteske megaverkoop. All-you-can-eattoestanden en liters naar plastiek smakende drankjes.
 En ik weet heel goed dat ik enorm bevooroordeeld ben, maar ik kan mij daar precies niet zo gemakkelijk over zetten.

Donderdag vierde de gemiddelde Amerikaan Thanksgiving.
En Thanksgiving... dat is een ander paar mouwen. Want zeg nu zelf, wat is dat toch een ge-wel-dig mooi feest! Oorspronkelijk gevierd om te danken voor een mooie oogst, de laatste jaren vooral om dank te zeggen voor je blessings. En dat laatste, dat vind ik iets heel bijzonders...

Ik heb donderdag dan ook een beetje in mijn hoofd dank gezegd. Om veel kleine en grote dingetjes. Om mensen, om vriendschappen, om kinderen, om mijn vent.

Ik denk dat we dat meer moeten doen. Elk seizoen wel een keer.

Let's not take things for granted.
Let's count our blessings.

zondag 27 november 2016

Aftellen naar Kerstmis: onze eigen adventskalender!

Tijdens een zoveelste slapeloze nacht ging ik op Pinterest op zoek naar ideetjes om ons huis kerstklaar te maken. Traditioneel zetten wij onze kerstboom pas op of rond Quinns verjaardag (komende vrijdag!), maar ik wou dit weekend al een beetje sfeer creëren...
Elk jaar kopen we voor Het Nest een adventskalender met chocolaatjes in, maar ik wou het dit jaar wat creatiever aanpakken en koos ervoor onze eigen adventskalender te maken.
Met kaftpapier van de stock, stickers, een rendierslinger en miniwasknijpertjes van bij Hema en een mandje waarin je pistoleetjes en andere koekerie op zondagmorgen netjes kunt presenteren, knutselde ik voor elke dag een cadeauzakje.

Vanaf donderdag beginnen wij officieel af te tellen!
24... 23... 22...





zaterdag 26 november 2016

De ratten!

Met drie kinderen in de kleuter- of basisschool valt het al eens voor dat een juf of meester vraagt om helpende handen. Om voor te lezen, zeepbellen te blazen, kinderen te vervoeren, kinderen terug te halen of om ratten te maken.
U leest het goed.

Voor een project 'herinneringseducatie' werkt de jeugd van Ieper sinds 2014 rond 'dieren in de oorlog'. Nuno vertelde laatst geanimeerd over de rol van honden, paarden en kanaries in de Grote Oorlog. Ik ben daar stiekempjes blij om, want een poosje geleden had-ie nachtmerries door zich de dingen iets te plastisch voor te stellen... De verschrikkelijke beelden van vluchtende kinderen de voorbije zomer deden daar geen goed aan...
Ratten, dus, want daar hadden de soldaten een hele kluif aan.

Ik geef toe dat ik de brief over het project niet ontvangen- laat staan gelezen-  had, (iets met veel kinderen en nog meer info en bezige ouders... oeps!), dus toen boytje me vroeg of ik wou gaan helpen, was ik al lang blij dat ik die middag net niet moest werken en dus 2 uur qualitytime met mijn oudste jongen mocht doorbrengen.
Toen ik me samen met een tiental andere mama's, oma's, tantes en meetjes tussen de 40 kinderen genesteld had en de juffen het projectje uitlegden, donderde ik al snel van mijn wolk...
We zouden samen... naaien!

U moet weten: ik heb dit geprobeerd. Het is mee ooit gelukt een rok en 4 kussen samen te flansen. Jack kreeg ook een panen anderlechtpakje, maar ik stond niet meteen bekend om een verfijnde afwerking, laat staan dat mensen me contacteren om iets voor hen te naaien. Ik denk dat ik me qua naaien ergens in de fase nét voor de beginners bevind. Dit wel terzijde...

Ik besefte al snel dat ik nu toch niet meer weg kon (én was natuurlijk keibenieuwd  naar Nuno-in-de-klas).  Deze dame bleef dus plichtsbewust tussen de stoere kerels zitten en ging samen met hen aan de slag met stof, knopen, naald en draad.
Lieve schatten, ik heb er keihard van genoten.

Topdag, topvent, topjuf.
Méér van dat!





dinsdag 22 november 2016

Oma's

Ik stapte de lift op de eerste verdieping uit en draaide rechtsaf, de afdeling geriatrie in. De deuren openden zich automatisch en bijna in mijn gezicht, maar mijn gedachten vulden mijn hoofd zo erg, dat ik niets door had.
Ik knipperde het felwitte licht weg en volgde de gang tot aan het einde, sloeg linksaf en wandelde verder. Een mevrouwtje met sneeuwwit haar schuifelde haar staprek vooruit. Ik haalde haar in, speurend naar het kamernummer. Hier moest het rechtsaf zijn, 2 deuren verder.
Net toen ik aan wou kloppen, stokte mijn adem.
Achter die deur.
Daar stierf oma.
Achter die deur. Hier was het.

Ik wankelde een stap achteruit. Slikte vier keer.
Zakte een beetje door mijn benen. Slikte nog eens, ogen gesloten.

Besefte toen dat ik me vandaag vergist had: meter Simonne lag nog 2 deuren verder.
Ik ging binnen zonder te kloppen en ze lachte.


dinsdag 15 november 2016

De vriend van ieder kind!

Hij kwam en liet een hoop speelgoed achter.
We kunnen weer weg qua sneukelbucht en mandarijntjes.  Er zal geen chocomousse nodig zijn, het meeste is al op...
Ik merk dat het speelgoed dat door de schoorst... eh... via de achterdeur elegant op de tafel gemikt werd aan het evolueren is. Ze groeien, mijn kinders en hun geschenkjes groeien met hen mee. We zijn aan mp4-spelers toe en aan een groot voetbalgoal, aan een letterbak en een coole zwemzak.
Ook aan de mama werd dit jaar gedacht.
Ze kreeg een machtig coole piramide van Playmobil.

Je bent juf geschiedenis, of je bent het niet!














 Wie dat wil, kan op eenvoudig verzoek langskomen voor een middagje historisch speelplezier ;-)


woensdag 9 november 2016

Herfstdiptip!

Mocht u - totaal onverwacht, of helemaal aangekondigd- last krijgen van een een traditionele herfstdip, dan heb ik voor u een gouden tip in de vorm van een eenvoudig stappenplan met resultaatgarantie.


  • Nestel je in een schommel. De mijne stond in familiepark Harry Malter, maar elke schommel die groot genoeg is, komt in aanmerking.
  • Pluk je mete- of petekind uit de zandbak en hef haar of hem ook in diezelfde schommel.              Doe dit het liefst met mete- of petekinders beneden één meter 80, maar kom, we zijn niet zindelijk.
  • Zing een vrolijk lied.                                                                                                     Bijvoorbeeld 'Er was een vogeltje, dat beestje kon niet kakken.' Of iets anders.
  • Kijk toe hoe hij of zij eerst vrolijk en luidkeels meebrult.                                                                Echt, iedereen mocht het horen. Maar echt iedereen, hé! Ook Harry Malter himself.
  • Schakel na drie kwartier over op een slaapliedje.                                                                       Als het niet direct lukt: hou vol. En vooral: blijf schommelen!
  • Kijk hoe een wonder zich voltrekt.






zaterdag 5 november 2016

Beeld van de week

Als er dan toch één beeld van de week gekozen moet worden, toch zeker dit hier:


Het was al een echte pain-in-the-ass, maar toen mijn Huawei maandag besliste om door een spatje water (echt, hij viel zelfs niet in het bad!) de geest te geven, had ik het plots helemaal gehad. Omdat het Chinese brol was, lukt zelfs het trucje met het rijstbad niet...
Ik zat dus een halve week zonder telefoon. Het was hier erg rustig. Ik kon ook maar half op Smartschool, waardoor het hier nog rustiger werd... en ik heb echt keihard genoten van de detox.

Een leeg kopje?
Bijna!


zondag 30 oktober 2016

Herfstvakantie met een missie

Er was een tijd waarin ik er mijn monter op vast kon zetten: de herfstvakantie startte met een stevige angine. 
Reden: oververmoeidheid. 
Oplossing: noenetuksjes.

Dit jaar niet. Mijn keel is kerngezond, maar mijn hoofd niet. Het zit helemaal vol. 
Als je het kraantje open zette, ving je een streultje ideeën, voornemens, af te werken plannen, bezorgdheden en bekommernissen in je kopje. (Die laatste twee probeer ik met een grote portie mindfulness te minimaliseren. Dat lukt al eens, af en toe. )

De missie voor de komende acht dagen is dus: een helder kopje
Op mijn lijf en voor de koffie.



dinsdag 25 oktober 2016

Halleluja!

Lieve schatten
Op deze dag-waarop-de-mist-eigenlijk-nooit-opentrok post ik dit lichtpuntje.
Maar man toch... helemaal a cappella...
Halleluja!


zondag 23 oktober 2016

7 foto's, 1 week

U hoort het me nog eens zeggen: de dagen gaan open en dicht en wat daartussen zit is even hectisch, heftig als gejaagd. De voorbije week was alweer een aaneenschakeling van hoogtepunten, die ik omwille van hun randomness heel erg waardeer. (Ik heb het eventjes gehad met met stress gepaard gaande emoties, 't mag gerust heel wat rustiger worden hier. Leve voortkabbelende herfstdagen. U mag ze me - liefst aangetekend- verzenden. )

Vorig weekend zakte De Zon (aka mijn metekindje Lucie) nog eens af richting Ieper. Het minimeisje is één en al vrolijkheid, guitig met een hoekje eraf. ("Metersoet, Lucie is vandaag heel stout", zei ze toen ze haar ogen opendeed en ze vulde de middag met het ene kattenkwaad na het andere. )
De vonte smet, ik weet het echt wel zeker. 

We hadden ook even een kousenissue. Dat is iets heel eenvoudigs, ik hoop zelfs dat u het een beetje herkent: we hadden kousen, maar we vonden ze niet. In alle kleuren en in alle soorten. Bon, u herkent dit zeker (please!). Na drie kwartier matchen keerde de rust terug in onze kleerkasten. 

Omdat de herfst hier met gemengde gevoelens onthaald wordt, dacht ik dat wat vrolijke versiering geen kwaad kon. Iets met kabouters en paddenstoelen. .Ik blijf ook nog altijd volharden in mijn plan om de herfst ook gewoon weg te jagen met cosyness en gesnoezel, gezinsuitstapjes -naar den Décathlon, bij voorbeeld- hoorden daar deze week ook bij.  En flanellen dekbedovertrekken. 


De Sint durft al eens binnenpiepen, wat zorgt voor heel wat brievenplakstress, en omdat we de dingen niet kunnen blijven uitstellen, onthulden Drakenjager en ik het Grote Geheim aan Nuno. Mijn hart brak, man, in wel achtduizend stukjes...

De herfstvakantie lonkt dan wel, maar Het Nest worstelt zich de laatste tijd door proefjes en proeven van alle slag en soort. Over afval. Over vervoegde Franse werkwoorden. Over het verhaal van Jonah en de walvis. En over onderwerp en werkwoord. U mag drie keer raden waarmee ik het meest heb geholpen... 

7 foto's, 1 week. 
Meer van dat, graag.















donderdag 20 oktober 2016

Gesnoezel

Het zijn hier lange en lastige dagen... 

Als de Soetmobiel naar school vertrekt, is het nog donker. De kou is maar moeilijk uit de auto te weren.  's Avonds blijft Het Nest iets te vaak iets te lang in de studie. (Ik probeer mij daar niet schuldig over te voelen.) Als we de voordeur opentrekken, snijdt de wind en vandaag viel de regen met bakken uit de hemel. Ik vertrok gisteren om kwart na 7 al naar een nascholing in Brugge... vanavond kwam ik na 19 uur thuis omdat het werk weer heel wat tijd opslorpte. 

In een poging de boel wat gezellig en cosy te houden, kocht ik voor de héle ménage matching pyjama's. We namen ons voor om héél vaak en héél lang héél gezellig met Het Nest in de zetel te snoezelen.
We hebben daarnet een beetje geoefend.


Ik denk wel dat het zal lukken...

zondag 16 oktober 2016

Feestje in 't bos

Als jongens van 9
jarig zijn
heb je niet zo heel veel nodig.
Een bos,
acht starwarsservetten
een fruitsaptap
en vijfentachtig cupcakes.

(nvdr: Nestel je best niet te dicht bij een kersvers en dolverliefd koppel , of voor je 't weet worden die door een legertje bosbewoners omsingeld, bespied en nagefloten. Been there, done that. )







zondag 9 oktober 2016

When autumn leaves start to fall...

Vier jaar geleden overleed de Liefste Oma Lieve ter Wereld.
Met haar in gedachten wandelden we gistermiddag in de omgeving van één van haar favoriete plekjes. Er was tijd om op adem te komen, een pompoen te verdelen, eersteschoolmaandverhalen te delen, de familiebanden aan te halen. We stopten voor cake, wandelden door een herfstlandschap in zesentachtig kleuren en sloten af in West-Vleteren, met een teusje.
Ze was erbij, ze keek ernaar en ze lachte.