dinsdag 17 januari 2017

Typen - typte - getypt

De laatste tijd is Het Nest helemaal into typen...
Zowel Nuno als Quinn volgen lesjes om dit onder de knie en in de vingers te krijgen...
Puf. Zucht. Blaas. Kuch. Nog een puf. En heel veel extra geblaas.
Dat de eerste lezer die dit een eitje vindt zich nu maar meldt. Wat hebben Drakenjager en ik al gevloekt, vooral dan uit compassie! (Voor de gevoelige en (over)bezorgde lezer: wij vloeken altijd als de kinders er niet bij zijn. Meestal zitten ze in bed, of soms nog in bad en soms ligt er eentje in de zetel, maar dan vloeken wij pedagogisch en in stilte.)

Nuno maakte er als vroege vogel een gewoonte van om de dag met getokkel te beginnen... Mocht ik zin hebben, dan zag ik hem om kwart voor zes al aan de pc zitten. (Maak u geen zorgen: voor vijf na 6 kom ik mijn bed niet uit...) Met een fleeceje op zijn billen en gewikkeld in een kamerjasje trotseert-ie de morgenstond...
De methode die hij volgt, verlangt dat hij zes maanden lang élke dag typt. U leest het goed en ik herhaal: elke dag typt mijn beer zijn ochtendhumeur weg. Zelfs in de vakantie. Zéker in de vakantie. En in het weekend. Weekdag en zondag.
Zoveel karakter, zoveel doorzettingsvermogen, ik bewonder mijn boytje mateloos... en beloon hem met wat extra laptoptijd... om zijn youtubers te kunnen volgen. Picking my battles...

Diva Quinn volgde in de kerstvakantie het Typtienprogramma , een ietwat aangepast programma waar de nadruk op de correctheid ligt, en helemaal niet op tempo. Ik sta versteld van de vernieuwende aanpak en vooral van de snelvaart waarmee zij haar letters getypt krijgt... Na les 6 kent ze ondertussen ook alle letters... én kan ze heuse zinnen typen! U begrijpt dat ik apetrots op haar ben. Ook hier: zoveel karakter, zoveel doorzettingsvermogen... Wat een meid.

De kleine, vrolijke en kleurrijke aanpassingen in ons dagelijks leven moet ik erbij nemen.
Zo typ ik sinds vorige week op dit geblindeerd klavier...


Zou u het nog kunnen?


(Ja, 't zijn solden bij happysocks... just saying!)

zondag 15 januari 2017

Kleine ventjes ...

... worden groot... en ik betrap mezelf erop dat ik daar de ene dag veel beter weg mee kan dan de andere.

Als ik Jack hoor spreken, slik ik vaak eens. Hij checkt alles, vraagt zich regelmatig hardop af welke youtuber de coolste filmpjes post (Enzo Knol blijkt een fenomeen te zijn...), hoe vaak hij nog zal kunnen duggen voor hij in het volgende level van Minecraft terechtkomt (en wanneer het kasteel af zal zijn... kunt u nog volgen?), of Darth Maul eigenlijk kan zwemmen (want dan mag hij mee in bad) en vooral: of die aparte zwaarden ook samen een nieuw wapen kunnen vormen...

U bent afgehaakt?
I feel your pain, en het zou een volledig weekend research in moderne kleutercult vragen om helemaal mee te zijn in zijn slang, maar bon, ik probeer bij te benen. En ik stel vast: hij wordt groot.

Ik stel de laatste tijd vast dat ik de momenten waarop hij zich in van die goeie, ouderwetse kleuterspelletjes-zonder-scherm verliest, koester (en stiekem probeer te fotograferen).
Hoera voor poppenhoeken, kinderkeukentjes en kaplablokken.
Mijn kind, cool kind.
En mijn kind, snoezig kind. (U mag mij bevooroordeeld noemen :-) )

Check it! 





donderdag 12 januari 2017

Ik was een fladderkind, dat van vriendengroepje naar vriendengroepje fladderde, maar nooit echt een 'beste vriendinnetje' had. Ik zal een beetje anders geweest zijn, of net te laat aan zijn komen fladderen, of misschien vonden die meiden mij net niet leuk genoeg om een bestie te worden. U weet vast hoe meiden op de basisschool zijn.
Zo ergens rond de paasvakantie van het zesde leerjaar, met de eindmeet in zicht, vond ik precies toch wel aansluiting bij een zachtmoedig meisje dat net als ik ook wat fladderde, ook heel muzikaal was en met wie ik graag onder het afdak netbal speelde. Ik mocht zelfs eens bij haar thuis gaan op zaterdag en ik herinner me ook nog enkele speelafspraakjes in het zwembad.
In het eerste middelbaar scheidden onze wegen: zij ging iets in de zorg doen, daar was ze echt de geknipte meid voor, en ik koos voor een andere school.
Een poosje geleden spotte ik haar in de supermarkt... ze was geen haar veranderd! We raakten aan de praat en ze was nog steeds dat zachte, verlegen en vrolijke meisje uit mijn herinnering.

Vanmorgen las ik verschrikkelijk nieuws in de krant...

Ons kaarsje brandt.
Voor haar.



maandag 9 januari 2017

De 'Pink lady': mijn Instax mini 8!

Net voor kerst vierde ik mijn verjaardag... waardoor er onder de kerstboom niet één, maar twee heel erg fijne geschenkjes lagen!

Omdat Drakenjager weet dat ik niet zo graag ouder word, maakt hij er elk jaar zijn werk van. Als het op originele geschenkjes aankomt, is hij absoluut een kanjer! Zo verzachtte hij het leed dit jaar met een knaller van formaat...

Hij-Die-Mij-Zo-Goed-Kent schonk mij... deze beauty!



Ik heb al gemerkt dat mensen erg...eh... gevarieerd/slash/uiteenlopend op dit toestel reageren: you love it... or you hate it. Het grote voordeel is dat het unieke momenten registreert én dat je meteen het resultaat van je shoot in handen hebt: de foto's glijden meteen uit het toestel en naarmate de tijd verstrijkt, zie je de kleuren op het kaartje verschijnen. Ook de grootte - bankkaartformaat- is erg fijn.

Niet iedereen kan om met het idee dat de fotografie de dag van vandaag al heel wat vérder gevorderd is (keuze! pose! mooi maken! bijkleuren! filter!)dan wat hier mogelijk is. Je kunt niet bijsturen en na dé klik is het resultaat ofwel oogverblindend, ofwel flou ofwel mislukt. Maar hé... je bent niet verplicht om dit toestelletje te kopen, niet? En oefening zou toch kunst moeten kunnen baren...(...opperde ze ietwat overmoedig...)

De komende maanden plan ik dus een nieuwe verhalenreeks op dit blogje: foto's die ik met mijn Instax mini 8 nam... én het verhaal erachter!

Benieuwd? 
Neem hier dan af en toe eens een kij/iekje!

vrijdag 6 januari 2017

Shopping @ Antwerpen


Ik weet niet wat u ervan denkt, maar Drakenjager sprak de termen "overdreven", "te veel", en "overbodig" in dezelfde zin uit.

Ik denk diep in mijn binnenste dat hij boft: hij mag toch maar mooi de hele dag kijken op het eindresultaat!

maandag 2 januari 2017

7 foto's, 1 week - op 't gemak

Het gebeurt niet zo vaak, dat een week begint in het ene jaar en op 't nippertje eindigt in 't nieuwe jaar. Een bijzondere week, dus, met bijzondere foto's.

Op kousenvoetjes, zonder al te veel zware plannen doken wij de eerste week van de vakantie in.
In relatieve stilte ook, met een mond vol aften. Te veel suiker. Te veel zout. #godstraftmeteen

We reden de voorbije week opvallend vaak op en af naar Poperinge: na Nuno leert ook Quinn typen, en de trouwe lezer weet dat ik een geweldige boon voor Poperinge en z'n vrolijke winkels heb... Mij hoor je dus niet klagen...#kerstshopping

Omdat een mens niet genoeg kerstfeestjes kan hebben, mocht een feestje in Brugge niet ontbreken! Het Nest speelde verstoppertje in het bos met hun nonkeltjes en nepoma en -opa en ik weet ondertussen bijna zeker dat Mega Mindy een gele bikini draagt... #checkit

In de vroege morgen van 31 december ontdekte Nuno dat hij zijn nieuwjaarsbrieven op school was vergeten. Ik geloof dat ik eerste keihard gevloekt heb (wel 8 keer) en daarna een dokterden we een plan B uit, dat zo goed en kwaad als maar kon op plan A leek. Iets met veel glitters, wat zeg ik... héél veel glitters, met een potje dat niet om mocht vallen, maar kom. #eenongelukzitineenkleinpotje

De week eindigde op een hoogtepunt: met een nieuwjaarsvuurtje, marshmallows, gin, tonic en héél veel Claeysjes. #wewantmore











dinsdag 27 december 2016

De eindejaarsvragen!

Ik heb het een paar jaar kunnen afwimpelen, maar dit jaar voelde ik mij toch moreel verplicht om op Humo's eindejaarsvragen te antwoorden. Je kan de boot niet blijven afhouden, en die mensen moeten ook hun boterham verdienen.
Ik beantwoord de vragen hieronder, wegens ietsje te laat voor de papieren Humoversie.

1 Wat vindt u de belangrijkste evolutie of trend van het voorbije jaar?

Ik probeer me niet (meer) hardop te ergeren aan mensen en hun meningen, maar het doet me wat als de zin voor nuance weg is. We lijken te verglijden in zwart-witdenken, terwijl nogal wat versies grijs hun plaats in het verhaal mogen krijgen. Ik merk dat eigenlijk overal, zelfs bij mensen die me nauw aan het hart liggen. Ik merk ook dat ik steeds minder het conflict van de discussie probeer op te zoeken en ben er nog helemaal niet uit of dat nu juist een moedige dan wel een heel laffe zaak is.

Het woord kamp (in al zijn betekenissen, van een ijskoude mensenjungle hier enkele tientallen kilometers verderop tot een groep waar je het zonder het goed en wel te beseffen toe blijkt te horen) hoop ik in 2017 alleen nog te gebruiken voor de houten constructie aan het eind van den hof, daar waar Het Nest in de zomer op een dekentje onder enkele takken gaat picknicken.

2 Wat vindt u het beste en/of het slechtste TV- of radioprogramma van het voorbije jaar?

Ik hoor meer televisie dan ik er zie, maar als er nu één programma is dat ik echt helemaal opgenomen en bekéken heb, dan is het Radio Gaga op canvas. En élke keer hield ik het niet droog. En élke keer heb ik hardop tegen Drakenjager gezegd dat dit zowat het allerbeste programma van de laatste twintig jaar moet zijn. (En daarvoor had ik geen tv.) Zoveel gedoseerde emotie in de vraagstelling en zoveel meer losgelaten emotie in de antwoorden. Ik hoop zo hard dat er een derde reeks komt!

De uitzending van Karrewiet met duiding op kindermaat van 22 maart 2016 heeft ons allemaal veel deugd gedaan, en is dus zeker ook het vermelden waard. Geen poeha, geen bangmakerij. Net genoeg om de dingen in een kinderhoofdje duidelijk te maken. En net niet te veel om te laten van slapen.

En ik mag dan misschien ietwat vreemde voorkeuren hebben, maar ook de reeks die Jodie Marsh maakte over een aantal min of meer maatschappelijk relevante thema's (vrouwengevangenissen, de extreme gevolgen van jarenlang pesten, vrouwen die jagen als hobby, tattooverslaving en extreme gevolgen van bodybuilding, bijvoorbeeld) heb ik gesmaakt. TLC, snoepzender naar mijn hart ;-)

Qua slechte TV-programma's heb ik geen klagen. Onze TV heeft een uitknop. En Drakenjager een fijne snoet om naar te kijken.

3 Wat vindt u het beste boek / film / toneelstuk van 2016?

Qua boek was ik zo erg onder de indruk van Lena Dunhams 'Not that kind of girl' dat ik er een reeksje blogposts aan gewijd heb. Je kunt ze hier nog eens nalezen!

Ik kijk geen films en als ik er eens eentje bekijk, slaap ik al voor de reclame eindigt, dus ik ga hier geen loze verklaringen doen. Of toch, ik heb er eentje gezien in de bioscoop: Helden van de zee. En daar waren mijn kleine helden wel blij mee!

Het beste theater speelde zich hier vlakbij af: we mochten enkele keren genieten van onze Quinn die in optredens bij haar lesjes woord en op musicalkamp show gaf alsof ze maar 1 dag meer te leven had. Met het risico bevooroordeeld genoemd te worden: met stip op 1 in de categorie Showbizz en Drama: my girl!

4 Wie wenst u wat toe voor 2017 (ten goede en ten kwade)?

Los Demettos en mezelf wens ik een kritische, optimistische blik op wat komen gaat, moed om voor zichzelf te spreken en in te gaan tegen de massa en heel veel goesting in de avonturen op hun pad.

Mijn moeke en vake, mijn broers en schoonzussen wens ik véél relaxte gezellige familiemomentjes rond de vuurschaal. Dat we veel serieus mogen zeveren en veel onnozel mogen discussiëren . En omgekeerd. En veel marshmallows-op-een-stokje.

Emmyemmy wens ik evenveel positivisme als in 2016 (en zelfs nog méér!), veel plezier in het plannen van onze sortietjes, eindelijk een zwembad in de tuin en ik hoop uit het diepst van mijn hart dat ons contentement als we samen zijn zich mag vermenigvuldigen in 2017.

Alle mensen die mij in 2016 van dichtbij of veraf een schop onder de kont gaven, de courage om mij niet te laten vangen aan negativisme en de goesting om te blijven gaan aanwakkerden wens ik een vurig en enthousiast 2017, met neuzen in dezelfde richting. Wij hebben elkaar zo nodig!

En u, lieve, anonieme lezer, wens ik evenveel plezier aan het lezen van dit blogje als ik heb aan het schrijven ervan.

Ik wens tot slot niemand iets ten kwade toe.
'k Geloof gewoon keihard in karma.
En in Boontje!


maandag 26 december 2016

Speel, kinders, speel!

Het is iets wat ik al altijd leuk heb gevonden, maar de laatste tijd valt het me extra op... hoeveel plezier ik heb in (mijn) spelende kinderen. 
De lezer voor wie het glas altijd half leeg is, vermoedt nu waarschijnlijk dat ik vooral de stilte die het spel met zich meebrengt kan appreciëren. Klopt! De lezer voor wie het glas altijd half vol is, weet dat ik het ook gewoon fijn vind om foto's te maken van zoveel spelplezier...

Dat ons huis er steeds vaker als een binnenspeeltuin 2.0 uit begint te zien, neem ik graag voor lief!





So this was Christmas...







dinsdag 20 december 2016

Aftellen naar...



Ik kreeg van Emmy deze Amaryllis...

In 10 dagen veranderde ze van een bolletje in een kanjer van maar liefst 64 cm!
We sloten zopas een deal: zij mag nog eventjes gesloten staan pronken, (het is een zij, for sure, deze beauty!) maar tegen Kerstmis zal ze knallen, met frisse,roze, statige trompetbloemen.

Feestgeschal,
tegen 't eind van deze week...


zondag 18 december 2016

Mamasoet tipt : Heppy people concept store!

Gast'n, het is nog maar 12.30 uur en mijn zondagmorgen was een klepper van formaat! 

Al scrollend en surfend bracht het lot me -het moest zo zijn!- op de Facebookpagina van de Heppy people concept store in Poperinge... Wat ik daar zag, deed mijn gat schuifelen... 
Op naar Poperinge, dus, en het was nog niet eens elf uur 's morgens!

De winkel van Bieke Donche heeft echt alles om een glimlach op je snoet te toveren: 

van vrolijke sjaals over snoezige brooddoosjes, 
versierbare tafelkleedjes, 
DIY-kruidenassortimentjes, 
prachtige lederen accessoires, 
lichtboxen in alle mogelijke formaten, 
kartonnen poezenverblijfjes, 
knappe kaarsen-in-wassen-kandelaartjes, 
kaartjes met toffe opschriften, 
opbergzakken in retroprints, 
nachtlampwolkjes en - peertjes, 
neonverlichting voor zindelijke tieners, 
papierwaren voor vaders die al alles hebben,
reuzengieters...

Geloof me vrij: er is niets in de hele shop wat ik (of jij! of je mama! of je papa! of je broer! of je zus! of je tante! of je nonkel! of je vriendin! of je lief! of je geheime minnaar!)  niet graag zou krijgen ! (hinthinthinthint...)

En het allertofste
het allercoolste
het megasupermachtigste 
wat ze verkoopt...

is de TOPWIJFcollectie!!!

hashtag ohmygod
hashtag Imgoingmad
hashtag zozot

Lieve schatten, als ik jullie dus een gouden tip mag geven... 
't Is op de markt van Poperinge dat je moet zijn! 








zondag 11 december 2016

7 foto's, 1 week - 'rustig blijven'

De voorbije week was keidruk, ik sprak er u hier al over... We tellen keihard af naar Kerstmis, maar moeten de berg van de proefjes nog over. Mijn stresslevel (en dat van de dochter) is bovenaards, dus alle afleidingsmanoeuvers passeerden al de revue.

In een poging niet in geknor en gezeur te vervallen, lijst ik hieronder de hoogtepunten van de voorbije week op.
Ik vat ze samen onder de noemer 'rustig blijven'.

Sinds dinsdag is Het Nest dus bezig met het afleggen van proefjes allerhande: we berekenden samen al oppervlakten van halve cirkels, winstmarges bij de verkoop van fietsbellen en cijferoefeningen met kommagetallen en rest. De oorzaken van en aanleiding tot de Eerste Wereldoorlog én de werking van ons oor passeerden al de revue, en ik ben weer helemaal mee als iemand met mij van gedachten wil wisselen over de reïncarnatiegedachte van de boeddhisten.

Omdat je met z'n tweeën makkelijker drie kinders kan managen in deze drukke tijden, deed Drakenjager dapper mee. Bemerk zijn pedagogisch verantwoord geplaatste sigaret op foto 2!

Ik deed al wreed mijn best om de ruimte onder onze kerstboom te vullen, we zijn er écht bijna, en het kaftpapier van denikea  zorgt dat al die cadeaus allemaal verschrikkelijk mooi met elkaar matchen... We kochten dit jaar een naaldhoudende Nordmannboom die zalig ruikt en op het randje van epileptisch staat te knipperen.
Toch vind ik dat er ook heel veel te zeggen valt voor de boom die ten huize ons pa en ma te pronken staat. Homemade, uit Scandanavisch bleek hout. Ik hoop om ooit -als ik de pensioengerechtigde leeftijd bereikt heb- nog zoveel creativiteit in mijn binnenwerk te hebben bewaard. Al denk ik dat het vooral een combinatie is van veel tijd, veel geduld, veel handigheid en veel borstelstokken.

Zaterdagavond verloor ik bijna het bewustzijn - zo zen was ik- in de Wu Wei in Kortrijk. Veel heb ik eigenlijk niet nodig: een hottub, een sterrenhemel en 4 sauna's. En Emmy, natuurlijk. Over Wu Wei beloof ik u in 't korte nog wel een uitgebreider verslagje.

Een familiezondag sloot de week in alle gezelligheid af. Neefjes, nichtjes, broertjes en zusjes.

Kerstmis 2016,
wij.tellen.af!








maandag 5 december 2016

6 tips om de proefwerken te overleven! #bymamasoet

Lieve schatten, u weet het al langer: ik ben niet meteen het rustige type. 't Is al wat gebeterd, dat wel, maar ik zou zeg maar liever een lesje aerobics volgen dan mijn evenwicht in de yoga te moeten bewaren. (En ook dat is overdreven, want nog liever kampeer ik in mijn zetel. Iets met lui en moe...)

Nu zijn er periodes in het jaar waarin ik er keigoed in slaag om de rust ten huize Het Nest te bewaren. De eerste drie weken van de grote vakantie. Paasmaandag. Elke zaterdag na 18 uur als we naar Belgium's Got Talent en retard kijken. De zondagmorgen tussen 7 en 8. Ik zeg maar wat...

Er zijn ook traditioneel drukke periodes. Dan komen we thuis na zessen en moet er precies nog een half dagdeel beginnen. Met eten, drinken, baden, verbeteren, huiswerk afwerken en meer zulks. Of staat er tussen 17 en 19.30 uur nog een voetbaltraining op het programma. En een lesje woord. O, en ik denk dan nog eens naar de vioolklas te moeten...

Nu  spreek ik nog niet over de komende weken, met proefwerkavonden!
Omdat ik mijn eigen stressbarometer voelde stijgen en ook het gedrag van het studerend Nest begin te kennen, testte ik de voorbije weken enkele tips en tricks uit. Met levende proefpersonen, aka mijn kinders.

Klaar voor 6 tips voor een relaxte(re) proefwerkperiode?
Hier gaan we!

1 Leg alle planningen samen
Ik lijk een open deur in te trappen, maar als je als mama weet wat er te gebeuren staat, kun je de dingen een beetje logisch(er) sturen. Zo is het niet aangewezen en al zeker niet ideaal dat er op 1 avond 2 kinders elk een powerpoint moeten maken. Aan dezelfde computer. Een goeie planner houdt daar rekening mee en laat kind A op woensdagmiddag en kind B op woensdag na 16 uur aan de pc werken. Zo er is geen discussie en weet iedereen waar hij zich aan moet houden.

2 Profiteer van de studie
Ik heb van mijn hart een steen moeten maken, maar sinds de dochter in de studie blijft, heb ik elke avond een vol uur om met de zoon samen te zitten. Dat doen we in de loop van het schooljaar ook zo, maar dan is mijn hulp hier thuis niet echt nodig. Rekensommen en woordpakketten kun je perfect uitschrijven terwijl je mama -zeg maar- pompoensoep maakt.
Studeren en uit het hoofd leren blijken moeilijker te liggen. Want leren hoe je moet léren blijkt toch een heus karwei te zijn... en net ook heel gezellig, zo samen aan tafel. Een ietsiepietsie quality time... counting my blessings!

3 Schakel stoorzenders uit
"Jack! " zie ik u denken. "Wat gebeurt er dan met Jack?"
Een kleuter entertainen terwijl je je in de gemeenteraadsverkiezingen en de taken van het schepencollege aan het verdiepen bent, dat is toch geen evidentie. Maar... sinds vorige week hebben wij daar iets op gevonden! (Voor de pedagogisch verantwoorde freaks: lees nu niet verder en spring meteen naar mijn puntje 4.)  Onze oplossing voor een té enthousiast rondhollende kleuter is goedkoop en erg efficiënt: we laten hem een film kiezen en die bekijkt hij dan met een koptelefoon op. In absolute stilte. In de zetel. En wij zien hem en hij ziet ons (maar toch vooral ook zijn film).  Maar hij hoort ons niet en wij horen hem niet.
Hoera voor koptelefoons en stille kleutertjes.

4 Maak een klik in je hoofd
Jouw werk kan nu eventjes niet. En al heb je vierentwintig toetsen te verbeteren, wil je nog een leerstofoverzicht of een nieuw proefwerk maken, het zal moeten wachten.
Net zoals de strijk, de was, het stofzuigen en die grote wasmand die staat te pruttelen om geleegd te worden. Als je écht efficiënt wil werken, dan stel je die zaken uit. Het komt er toch niet van, je krijgt stress en zenuwen omdat je maar half zoveel kan doen als je oorspronkelijk gedacht had, je geduld raakt op en je snoezige boontjes zijn de dupe. Terwijl zij eigenlijk gewoon wilden dat je 100 woordjes dicteerde of de zintuigen en het zenuwstelsel met hen doornam.
En als je vent ongemakkelijk en vervelend gaat doen omdat-ie zijn avondeten niet direct krijgt, stel dan voor dat hij een pakje friet gaat afhalen. Iedereen content!

5 Ken je sterktes!
Als je zelf geen zinnig woord kunt zeggen over staartdelingen of het uitschrijven van de lange rij bij sommen en aftrekkingen, dan doe je er beter aan te zwijgen. Ben je echter een specialist in de werking van het oor, de aanleidingen tot de eerste wereldoorlog of kun je keigoed en klaar en duidelijk uitleggen wat de vurige tongen voor de apostelen betekenden, hou je dan vooral niet in. Een andere, nieuwe uitleg kan wonderen doen. En laat je niet vangen: als je vent een Fransman is, dan is er niemand anders beter aangewezen om les conversations met je kinders te oefenen. Wat hij ook mag beweren!

6 Zorg dat de hele omgeving rust en gezelligheid uitstraalt
Als het studeren voorbij is, dan is het tijd voor iets helemaal anders! Een kerstboom, bijvoorbeeld. Verse chocomelk en zelfgebakken koekjes. ("Mama, wat maak jij daar? Heel mijn kamer ruikt lekker!") Ik kocht ook 3 nieuwe grappige kussens voor in de zetels en haalde gezelschapsspelletjes naar beneden. Er staan 2 flesjes badverf van de Hema in de badkamer. En een waterpistooltje. We steken 's avonds de kaarsjes aan en eindigen met z'n vijven samen in de zetel onder onze dekentjes.

En weet je wat de sfeer er ook altijd weer in brengt?
Een goeie mop.
Van Jantje die op 't wc zat.

Nog even op de tanden bijten... misschien met onze tips...!



zaterdag 3 december 2016

Op de groei

't Is zoals Bart Peeters het zo mooi zegt...

"Voor je het goed beseft
staat hun bestaan in volle bloei
Dochters worden dames
je koopt ze op de groei"

11 jaar geleden,
het lijkt alsof dat gisteren was!