zondag 22 april 2018

Lentekriebels!

Het weekend was een potje vol gezellige, zonovergoten momentjes.
Op zondagavond slaat de realiteit telkens een beetje terug, maar dit keer kan ik er erg goed tegen.
We gaan fijne weken tegemoet, en met de nieuwe sproeten op onze snoeten heeft Het Nest vernieuwde energie...

Ik cruisete gisteren met de raampjes naar beneden door het prachtige Heuvelland... op de radio dit machtige nummer...



Fijne zondag, fijne week!

woensdag 18 april 2018

Feest

Vandaag planden wij een gigantisch feest. Of misschien was 't vorig weekend al. Vast wel.

Iedereen zou er zijn. Echt, iedereen, je wou het niet missen.

We versierden het hele huis en vergaten ook de tuin niet.
De wilde kersenbloesems dwarrelden bij elk zuchtje wind. Moeder natuur zat mee in 't spel...  Sneeuw in de lente, zo waren we 't gewoon. 

Wie niets van ons feest wist, zal door onze luide doedelzak wel iets vermoed hebben. We zetten de hele straat af en zongen ons feestvarken wakker met een zelfbedacht verjaardagslied en begeleidden het gezelschap op gitaar, piano en viool. Er waren meer coupletten dan in het origineel en alle verzen rijmden...

Het aperitiefje liep uit tot ver na desserttijd. Er waren warme en koude hapjes voor vlees- en champignoneters. Heel veel champignons met boursin, voor iedereen, want wie vlees eet, wilde ze ook.Zakjes chips voor de kleintjes. Een rode en een blauwe box vol. En wortels en bloemkooltjes.
Witte worst voor al wie wou, en kippenboutjes voor wie het niet kon laten.
Toast met krabsla en grote schalen vol nootjes.

We smulden kalkoen met perzik en dennenappeltjes en er waren champignons voor de vegetariërs.  De plong sprong door de grote vraag naar dennenappeltjes, maar dat was snel gefixt, en het smulfestijn ging verder tot niemand nog pap kon zeggen.
Na de afwas was er verjaardagstaart, voor de hele straat.

De zon scheen op onze snoeten en iedereen lachte.

We hadden het allemaal zo mooi gepland, oma, het werd een knalfeest.
Ik hoop maar dat je ook gevierd werd daarboven.
90 jaar, je had ze zo verdiend.
En nog eens 90 erbij.

x







vrijdag 13 april 2018

Stilte voor de storm



In de meimaand gaan Los Demettos knallen... zo erg zelfs, dat er een planning, stappenplan en aftiklijstje aan te pas kwam... en daar hielden we ons de voorbije dagen vooral mee bezig!

Het vuurwerk begint met de eerste congédag die ik ooit in mijn leven néém... Ik krijg meestal vakantiedagen, zonder dat ik ze vraag... omdat die schoolvakanties gewoon vastliggen. Je hoort me in geen geval lagen, zeker niet, maar eens gewoon helemaal zelf een dag congé nemen omdat je naar het burgerlijk huwelijk van schoonzus en -broer mag, dat zal mij een gewéldige kick geven...

De week na dat eerste huwelijk vieren wij hier de eerste communie van kapitein Jack... met een themafeestje, of wat had u gedacht? Daarvoor zijn de uitnodigingen al verstuurd, en ook de aankleding van de zaal én het bedenken van hapjes, bestellen van het kapiteinsbuffet en dromen over communietaart zit in de eindfase... Iedereen moest ook in 't nieuw, en het mocht zeker ook bij het thema passen... Zeelui aller landen, verenigt u!

De week na de week na het huwelijk en dus de week na de communie zetten wij de festiviteiten gewoon verder, want dan staat het kerkelijk huwelijk van Jackjes meter op het programma... Niet dat ik daaraan veel organisatiewerk heb, ik plan gewoon keihard te genieten, maar wij moeten daar dus wel allemaal gekleed en gekapt naartoe, hé, en liefst proper gewassen en netjes opgeborsteld. Daar ging wel wat denkwerk aan vooraf, (aan het kleden, niet aan het wassen en borstelen!)  en ook daarmee ben ik nu bijna klaar...

De meimaand van 2018 doop ik bij deze officieel om tot feestperiode.
Kunnen we nergens aanmoedigingspremies krijgen?
Iemand?!



zondag 8 april 2018

Eén bikini maakt de lente niet.

Hoort u mij vloeken?
AAAUW!
Zoveel pijn, niet te doen.

Omdat de zon gisteren even uitnodigend als uitdagend op ons terras brandde, trok ik vol enthousiasme mijn bikini aan. Een halfuur later waren de ramen netjes gelapt langs de binnen- en buitenkant, en ook het groen van de achtergevel schrobde ik in eenzelfde adem eventjes proper.
(De verbaasde blik van mijn buurvrouw negeerde ik professioneel: in Amerika poetsen ze zelfs hun auto in bikini, mijn ramenpartij kan dus ook wel, zeker?)

So far, so good. Propere, blinkende ramen, zonder lekers.
Een contente Mamasoet, quoi.

Tot vanmorgen.
Kon ik plots mijn bed niet meer uit.
Schouder- en ruggenwervelpijn, een stijve nek en gevoelloze bovenarm.
Lang leve de pijnstillers, mijn kersenpitje en mijn zetelworst.

De volgende keer lap ik de ramen weer in lange mouwen en regenbroek.
God straft duidelijk meteen. Hij wil vast ook zo'n bikini.










donderdag 5 april 2018

Vakantietip met kinders: Zeeland!

Of wij nog vrij waren met het paasweekend? En of we dan ook zin hadden om mee te gaan naar Zeeland?
2 vragen die je ons geen 2 keer moet stellen, mijn gedacht!

In een vakantiepark logeerden we met ons zestienen (...) in drie aaneengeschakelde huisjes, op 300 meter van het strand van Cadzand. Ik weet niet wat u gewend bent, maar ik vind 3 vaatwassers 3 gasvuren en 3 frigo's al eens de moeite; die Claeyssens drinken en eten veel (te veel).

Op het domein van Résidence Cadzand bad was er eigenlijk al heel wat te doen (een klimboot! een zwembad! een trekvlot! go-carts! paadjes om te skaten! paadjes om te steppen! paadjes om te rollerskaten! een bowling! omheinde speeltuintjes! pedalo's!), maar voor onze mix aan tieners, leerjaarders en kleuters was het uitgestrekte en ongerepte strand ook heel aanlokkelijk...  Rond deze tijd van het jaar was er opvallend weinig volk, ons zestienen niet meegerekend, ik moest mij zelfs niet forceren om toevallige toeristen van mijn foto's te knippen, want ze waren er niet (rare gewoonte, ik weet het, maar u doet dat vast ook wel eens).

Tussen Cadzand en Knokke ligt het Zwin, een gigantisch natuurreservaat, waar de ooievaars nu volop aan 't broeden zijn geslagen. Wie het wil bezoeken moet toegangsgeld betalen, maar wij deden dat niet en wandelden er netjes rond. Nogal wat fietsers waren van 'tzelfde gedacht, maar zelfs dan hadden we niet het gevoel dat het druk was. Al heeft het landschap met zijn prachtige vergezichten daar misschien ook wel wat voor gezorgd...

Toen paasmaandag een druilerige dag beloofde te worden, weken we uit naar het zwembadcomplex van Sportoase Duinenwater in Duinbergen. Ook nu weer een aanbod voor tieners, leerjaarders én kleuters, met glijbanen in alle maten en soorten, wellness, stroomversnellingen en bubbelbaden. Gastn, echt de max!

Ik denk dat de weergoden doorhadden dat we zo flexibel zijn en dus moeilijk te kullen , want in de namiddag trok de hemel open en was het tijd voor een avonturentocht in Groede Podium, een speel- en infopark dat wandelaars, natuurfanaten en avonturiers op hun wenken bedient. Met een wandeling over boomstammen en door tunnels kregen we de jeugd zelfs enthousiast (ik heb echt maar 4 keer "Is 't nog ver?" gehoord), en toen we eindigden in een speeldomein tussen bunkers, was iedereen tevreden. En nat, maar dat lag aan de plassen en de waterspeeltuin.

















 


Wie denkt dat ik wegens zoveel  enthousiasme gesponsord werd voor deze post, moet ik teleurstellen. Het was daar écht zo cool! 
(Wie denkt: ik wil haar wel eens sponsoren, zodat ze ook vol enthousiasme over mijn vakantiedomein of -verblijf, of -hotel of -regio kan vertellen, want bij ons is het ook heel cool, kan mij mailen. Ik word zelfs al een beetje enthousiast als ik daaraan denk!)

Wie denkt dat hij ook wel eens richting paradijselijk Zeeland wil gaan: doe ze mijn groeten!

Een nadrukkelijk woord van dank is op z'n plaats voor mijn moeke en vake, drijvende krachten achter dit sortietje. Merci, merci en danketje!

dinsdag 27 maart 2018

De eerste ZONdag van de lente!

Als er een streepje zon is, denkt Het Nest hier al direct in termen van ontblote bovenlijven, voetbaltenuetjes en een open achterdeur. Achter glas was 't al een beetje hoogzomer...
Wie ben ik om hen dan tegen te spreken?





Al hoop ik wel dat ze er geen voorjaarshoestje aan overhouden!

zondag 25 maart 2018

Kapitein Jack vaart feestelijk uit - 1


Ik was het eerlijk gezegd een beetje uit het oog verloren, maar met Hemelvaart vieren we ons Jackspookje en zijn communie!

Gelukkig is er altijd nog Emmyemmy om mij aan de planning (eten, locatie, concept, versiering, timing...) van dit event te herinneren, en ik heb het gevoel dat we in de goeie richting aan het fietsen zijn...

De uitnodigingen voor ons themafeestje zijn onderweg...

Wat het thema wordt, verklap ik in 't korte... al geef ik met de titel van deze post toch ook wel al een kanjer van een tip weg!

Stay tuned!


donderdag 22 maart 2018

16 gedachten bij het begin van de lente


Het mag nu nog sneeuwen al wat het wil, op onze kalender is het laatste seizoen voor de zomer officieel ingezet. Voor ik het sleuteltje van de winter weggooi: een bloemlezing (hihi) van gedachten bij het begin van de lente. Er zitten tulpen, krokussen, viooltjes, ranonkels, Japanse kerselaars en boshyacinten in. En ze zitten helemaal door elkaar, maar ze ruiken wel lekker!

1 De kerstversiering kwam in de herfst al boven toen Sint-Maarten nog maar net zijn gat gekeerd was...  en dat bleek een gouden zet om de lastige novemberdagen en de kerstproeven te trotseren. Elke dag iets nieuws, van stemmige raamtekeningen over een houten wintertafereeltje op de kast, een aan de kerstglazen aangepast tafellaken (rood en wit, ik word daar zo gelukkig van!), kleurige washitapeversieringen in de keuken tot het tooien van de nieuwe (witte!)kerstboom: lang voor Jezus in zijn kribbe dook, was onze kribbe al hygge. Elke dag was Het Nest benieuwd naar de kerstvorderingen, als zat er een masterplan achter alle versieringen. Die hygge, die heeft ons heel veel deugd gedaan.

2 Zelden was het zo koud als de voorbije nachten. Dat ik dan superdiep in oma Lieves flanellen donsdeken kan duiken, dat verwarmt mijn hartje nog altijd.

3 De combinatie theetje - tripptrapp - lichtstraat - staalblauwe lucht - lentezon maakt mij zo content! Zeker in het voorjaar kan ik oprecht uitgelaten zijn als ik weet dat het vriest, maar de zon toch haar dekentje over onze living legt. Casa Demettos op z'n vrolijkst.

4 Het was een keigoed plan om meteen de bloembollen die ik eind september van Rietje kreeg in de aarde te stoppen. Lang geleden dat we nog zo vroeg in 't voorjaar sprieteltjes zagen piepen! Zin in de lente, zin in bloemen én zin in de uitwisseling... en elke keer ook weer warme herinneringen als ik naar de bloempotten op het terras kijk.

5 Het was niet zo'n goed plan om de tulpenbollen die we in oktober kochten zoveel mogelijk over de tuin te verspreiden. Rechts en links van het ene voetbalgoal en achter het andere... Een bloemperkje rond een voetbalveld, wiens gedacht was dat, feitelijk?

6 Als ik in september nog spullen heb voor de rommelmarkten van de komende zomer (... ik weet het, ik weet het...Ja, moeke, ik weet het!!) , moet ik die op een betere plek bewaren. Beter niet op de palier, want daar staan ze na een half jaar nog altijd in de weg. (Note to self: bedenk een betere bergruimte, Marie Kondo zou het ook zo willen! Another note to self: koop misschien afsluitbare bakken. Of een af te sluiten kast. Maar zet die niet op de palier, want daar staat-ie in de weg. Maar WAAR dan wel?!)

7 Hoera voor jongensbroeken met verstelbare knoopjes aan de binnenkant! Ze komen van pas voor jongens die niet op de gewichtscurve staan én voor jongens met een pront kontje. Beide types mannenvolk present,  hier! En die winterbroeken moeten toch altijd langer meegaan dan zomerexemplaren, mijn gedacht.

8 Zijn er eigenlijk mensen die aan Tournée Minérale meedoen en géén mocktails drinken? Maar serieus, ik krijg de indruk dat je die tournee blijkbaar alleen kan overleven door te doen alsof je alcohol drinkt, maar eigenlijk sapjes samen te gieten... Zijn dat dan allemaal geen verborgen verslaafden, dan? Of mag ik dat alleen maar dénken? (Antwoord aan mezelf: jij mag dat denken. Iedereen is vrij te denken wat hij wil.) Geheelonthoud(st)ers blijven een zeldzaam ras. Ik voel mij een klein beetje de noordelijke witte neushoorn van Vlamertinge. Al weet, denk en hoop ik diep vanbinnen (Lieve? Karel?) dat ik niet alleen ben.

9 Sinds ik een kleerkast heb waarin alles matcht, is er veel meer rust in mijn hoofd. En geld in mijn portemonnee. (Voor even, toch.) Nog nooit kocht ik zo weinig voor mezelf als in de laatste 12 maanden. Nog nooit.

10 Er zijn leraren die een zwaar beroep hebben: kleuterleid(st)ers en mensen die in het buitengewoon onderwijs staan, om maar twee voorbeelden te noemen. Respect. Een bonus. Vervroegd pensioen. Korting bij de bakker. Voorrang bij de kinesist. Elke week de Flow in hun brievenbus. Sedinalstaaltjes bij al hun medicamenten. Ik jeun het hen. Nog eens: respect.

11 Er zijn leraren die geen zwaar beroep hebben.

12 Cashewnotenmelk van Alpro is één van de lekkerste drankjes die ik het voorbije jaar dronk. Niet overal te koop, maar zeker een omweg naar Delhaize waard. (Echt.) Soms denk ik in mijn bed, onder oma Lieves donsdeken, tijdens het lezen van al mijn onlinegazetten, al aan mijn ontbijt met notenmelk en als ik mezelf niet zo in de hand zou hebben, zou ik er bijna vroeger voor opstaan!

13  Hoe zou het eigenlijk nog zijn met Ignace Crombez?


14  Het is echt helemaal hypothetisch, hé,  maar eh... in hoeveel tijd zou ik eigenlijk weer helemaal fit geraken, zo fit dat ik weer eens 5 km loop zonder mijn milt te voelen steken? Zou dat een kwestie van weken, van seizoenen, van een half jaar of toch nog langer zijn? En hoe lang zou het dan hypothetisch gezien duren voor ik weer in mijn basisconditie (excusez-moi le mot!) herval? 
Ik krijg elke zondagavond een erg oppeppend berichtje van Evy Gruyaert, waarin ze oprecht geïnteresseerd peilt naar mijn geestelijke en fysieke toestand, en mij uitnodigt de komende weken weer eens een loopplan uit te werken. Elke keer weer vloek ik eens inwendig.
Waar bemoeit zij zich eigenlijk mee, zeg?! 't Is toch waar!

 15 Ik moet dringend meer gaan lezen. Jeugdboeken, ik ben niet meer helemaal mee. Veel zin, zo weinig tijd. En altijd zo moe!  Misschien moet ik ook maar eens overwegen een leeslampje te installeren naast mijn bed. Kan ik gezellig onder mijn flanellen donsdeken van oma Lieve nog eventjes lezen. Want anders komt het er gewoon niet van. Of misschien moet ik maar eens werk maken van een job waarvoor ik elke dag de trein moet nemen. Of misschien is dat leeslampje toch een beter idee.

16 Zou er een systeem bestaan om al je gedachten in een potje te doen, dat hermetisch af te sluiten en ze te laten rusten op een rekje in de zon?  Zouden ze zo decanteren en in laagjes bewaren tot je zin hebt om ze weer op te slurpen? En zou dat dan in felle kleurtjes kunnen?
Iemand?










woensdag 21 maart 2018

Nog 10 volgepropte dagen. Tien.

Voor het hier een beetje te veel op '40 dagen zonder bloggen' begint te lijken, doe ik een move... De voorbije 3 weken zat Het Nest op een sneltrein, meegezogen in heel veel gehos en gesukkel, studeer- en corrigeerwerk, peptalk en berisping. Ik was meer sjampetter dan wat anders, en dat vloekte in mijn hoofd... Mamasoet ging een beetje in overdrive, rugklachten, migraine en een algemeen gevoel van malaise waren (zijn?) het resultaat. De eindmeet is in zicht, na de komende tien volgepropte dagen...

MAAR
Er is weer wat om naar uit te kijken! Het paasweekend! Claeyssens! Zeeland! Niet zo ver van Sergio Herman! Zee, strand en hopelijk keiveel zon! Een bikini! Een groene emmer en een plastic schopje! Garnalennetjes en ijsjes op de dijk! Hollandse go-carts!

OF
Gezelschapsspelletjes met de regen tegen het raam! Zwemmen in een zwemparadijs met achthonderd glijbanen en een sauna! Spaghetti met zonder vlees! Macaroni zonder hesp met kaassaus! Chiptjes! Verse guacamole van Lander! Flauwe moppen van Piethein! Fietsanalyses met Janklaas! Claeyssens, Claeyssens... en nog meer Claeyssens!

Maar eerst roept de plicht.
Proefwerk, toetsen, AVI-geneut en delen door een kommagetal.
Wij wensen onszelf alvast véél succes!


dinsdag 27 februari 2018

7 foto's, 1 week: krokussen

Mijn gsm staat weer bijna vol. Herinneringen die ik graag voor u bundel... voorzien van een streepje commentaar.

De krokuskopjes duiken weer op, waardoor in mijn hoofd meteen "Vakantie" geschreeuwd wordt... Een hele week en een weekend ervoor, wat neerkwam op 9 goedgevulde dagen.

Jack en Lynn leerden zwemmen, waardoor ik elke dag eventjes over en weer naar 't zwembad mocht sjezen. Mocht, want die 2 in de auto horen kwebbelen, dat was telkens weer een plezier...

Er was ook tijd voor grote infrastructurele werken ten huize Los Demettos. Na het ledigen en wegruimen van de kast en het lelijke computertafeltje en met een fris likje witte verf op de muur zijn we weer een grote stap dichter in de richting van onze langverwachte wificorner... (Ooit al eens een kast 10 jaar op dezelfde plaats laten staan zonder erachter te stofzuigen? Geen aanradertje!) Het hout is gekozen, maar over de keuze van nieuwe stoelen breek ik me nog altijd het hoofd... En horen daar dan ook nog eens krukjes bij? #lastig

De lente haalde ik alvast in huis met een ruikertje tulpen... Was dat even buiten die aangekondigde vortex gerekend... Zou het hulpen als ik er ranonkels bij zou zetten?

Verder moest ik de hele vakantieweek strijden voor het behoud van mijn rechten op de tv, want dat gamen wil al wel eens op mijn systeem werken en als ik er geen systeem in zou steken, zouden wij hier systematisch afdwalen richting een systeem dat verre van een systeem is en waar de willekeur regeert. En als er iets is waar ik -inconsequente trees als ik ben- een hekel aan heb, dan is het aan willekeurige willekeur. Systemen for the win, maar als u mij een tip kan geven voor een goed systeem voor de schermtijd van tieners, roep het dan even luid uit, want het zal mij ten zeerste interesseren!
Wat.Een.Struggle.

In de loop van de week ging ik even over en weer naar Rotterdam, maar dat wist u al, en voor we 't wisten was het weer tijd voor het schoolleven in z'n meest gestructureerde vorm: druk, avondvullend en stresserend.

Paasvakantie, ik kijk zo naar jou uit!


 





zondag 25 februari 2018

Viva Rotterdam!


Een grote week geleden namen we het er nog eens van... op naar Nederland, op naar Rotterdam! Blijkt dat een erg gezellige, rustige, hippe en lekkere stad te zijn...
Omdat we ons een beetje overwerkt hadden, waren Emmy en ik vertrokken met het idee ons vooral niet te overdoen... te chillen, te genieten en ons hoofd leeg te maken.

Hadden we dat eventjes goed ingeschat! Rotterdam loste de verwachtingen helemaal in. Qua architectuur een fijne puzzel van modern, moderner en modernst, fijn met elkaar verweven gebouwen die telkens toch net wat anders bleken dan hun buur... Het maritiem museum (met vrij toegankelijk ponton en prachtige, authentieke boten) had een toffe museumshop waarin we ons eventjes lieten gaan. Prachtige vergezichten in de haven ook en rond de Erasmusbrug, hippe eettentjes met levendeverse producten tegen een prikje (My thai Son, verschrikkelijk lekker en heel redelijk van prijs)  heel veel geuren die het water in onze mond brachten en vooral... heel veel vriendelijke en enthousiaste Ollanders en Ollandeuses. (Alles naar wens? Heeft u genoten? Reken maar van yes!)

De kou kon ons contentement niet bederven, want met 2 paar kousen, wanten, sjaals, mutsen, hippe zonnebrillen en bandana's reizen deze 2 meiden het land uit, over bruggen en onder viaducten. We hielden die wantjes ook gewoon aan om te picknicken en met onze ogen toe waanden we ons alweer in putje zomer!

We gaan zeker nog eens terug, er valt nog heel veel meer te proeven!









dinsdag 13 februari 2018

Vakantietip met kinders: middeleeuws Brugge!

Al sinds ik het me kan herinneren staat Brugge gelijk met ontspanning... Als kind gingen wij er op vakantie: overnachten bij Takketa, op uitstap naar de speelgoedwinkel, parkeren op het dak van de GB, puree met vol-au-vent en een ijsje in Lunch Garden, wandelen in het park van de Koude Keuken, met de bus naar het centrum en snoep kiezen bij Olleke Bolleke.
Nadat ik er ook studeerde bleef Brugge een bijzondere aantrekkingskracht op ons uitoefenen: we gaan er graag en vaak heen, en al zeker omdat Takketa en Bertje ons zo vaak uitnodigen!

Nu Het Nest wat ouder wordt en we niet meer met buggy's tjolen (weelde!), kunnen we al eens iets anders doen dan  zwemmen in het Olympiabad of te voet naar de speeltuin.

Zo trokken we een poos geleden te voet door middeleeuws Brugge, met een parcours dat samengesteld werd door Brugge door Kinderogen. We volgden een groot stuk van 'Voorspelbaar verrassend' , aangevuld met extra weetjes van Bertje. Het hart  van deze geschiedenisjuf maakte een sprongetje.

De tocht leidde langs het Begijnhof via de zwanen van het Minnewater naar de brouwerij van de Halve Maen (waar je de pijplijn waar het bier door stroomt onder je voeten ziet liggen). Verder stapten we richting de Rijtjes, zwaaiden we naar de toeristen in de bootjes en naar Breydel en Deconinck op de markt, liepen we onder het Belfort door, smulden van frietjes op de Eiermarkt en keerden terug langs het prachtig versierde stadhuis (Een burcht! Met ridders! En draken! In goud!) op de Burg en via de bruggetjes en smalle straatjes bij de Vismarkt.
Na een tocht van 3 uur leek het alsof we een terugkeerden na een sprong in de tijd...  We hadden bijna 6 km afgelegd en hoorden geen enkele keer iemand knorren of neuten, zagen of memmen. Ik denk dat ze zich allemaal eventjes ridder of jonkvrouw voelden. Of begijn, al durf ik dat laatste te betwijfelen...

Middeleeuws Brugge, een aanradertje, voor jonge en oude tijdreizigers.


 


 







zondag 4 februari 2018

Op reis! Op reis! Op reis!

Het was een duur weekend en er stond *niets* tegenover... of toch zeker niet direct.
We maakten reisplannen en legden 2 reizen vast, dus is er nu weer wat om reikhalzend naar uit te kijken...
Voor 't eerst sinds jaren ruilen Los Demettos Nederland voor Frankrijk in, en als alles volgens plan verloopt en de weergoden ons een beetje goed gezind zijn, gaan we bergbeklimmen en rodelen! Hashtag spannend en hashtag tiseensietsnieuws.
Ook met Emmyemmy zijn er plannen gesmeed. In een kajuit, met een auto links van de weg en ook iets met een roadtrip. Hashtag omg en hashtag summer!

Trouwe lezers worden binnenkort met meer details beloond, u volgt het hier natuurlijk vanop de eerste rij...

En tot de zomer hoeft u alvast niet te wachten, want tussen eh... pot en eh... kerstmenu legden we ook nog een sortietje naar Rotterdam vast.
Hashtag krokusvakantie en hashtag dievanhetonderwijs! O ja, en hashtag Emmyemmy!

donderdag 25 januari 2018

Si t'étais là...

Heel soms klinkt iets op de radio wat ik per se tot het einde wil horen... Blij dat de autorit nog lang duurt, met hopelijk nog een rood licht... en als 't echt moet parkeer ik de Soetmobiel langs de kant van de weg om genietend te luisteren... Een lied, een interview, een fijne discussie...

Vandaag ging het net zo met dit pareltje van Louane...
Omaatje was plots weer zo dichtbij, ik werd er even helemaal stil van.

Je m'en fous si on a peur que je tienne pas le coup
Je sais que t'es là pas loin, même si c'est fou
Les fous c'est fait pour faire fondre les armures
pour faire pleurer les gens dans les voitures.
Est-ce que tu m'entends? Est-ce que tu me vois?
Qu'est-ce que tu dirais, toi, si t'étais là?
Est-ce que ce sont des signes que tu m'envoies?
Q'est - ce que tu ferais, toi, si t'étais là?

En dan heb je 't clipje nog niet gezien...


dinsdag 23 januari 2018

Het zal je kind maar zijn.


Het zou eigenlijk allemaal niet mogen zijn
dat ik ondersteboven ben door wat ik lees
omdat ik plots
weer haarscherp
voel
dat het waar is
en dat dat gevecht
tegen de bierkaai
er één blijft
dat je niet kunt winnen.

Ik raap
al mijn moed
bijeen
want het zijn
mama's     als ik
waarop ze steunen.

Empathie
staat niet
in ieders
woordenboek.